Сотир

Сотир Гроздановски-Македонски

ОТВОРЕНА ЗАКАНА ОД АЛИЈАНСАТА НА АЛБАНЦИТЕ

*************

Волкот и кожата ќе си ја промени, ама табиетот никогаш! Вели поговорката!

По некогаш, ете така самиот со себеси си размислувам, но и покрај толку материјали што сум ги прочитал за потеклото на Албанците, за нивната прататковина, за доселувањето на Балканот, па се' до креирањето на нивнта прва држава на Балканот со името Албаниа, односно Шкипија во 1913 година, но прав одговор од   тие размислувања, се' уште не најдов.

Се уште не ми е јасно, како и кога Албанците добиле статус на староседелци на овие наши простори, односно, наследници на Илирите? Потоа статус на државотворци на Македонија, а немале своја држава се' до 1913 година, туку останале по планините како номади-сточари и нивното општествено уредување било племенско. И тоа се' до одлучување на Австријанците да ги соберат и создадат каква таква држава на нивните простори, заради заштита на своите интереси на Јадранот.  Всушност кои се Албанците, која е нивната прататковина и како стигнале прво во Италија, а потоа на Македонскиот Полуостров (Балканот)? 

Па ајде, на кратко, да видиме кои се Албанците, од каде дошле и кој е нивниот придонес во светската цивилизација. Има ли некои материјални и нематеријални докази со кои би се поткрепиле тврдењата на некои нивни сегашни историчари и  други учени луѓе за нивниот статус на "староседелци" и "наследници" на Илирите или не? Или пак сето тоа се само пусти желби , слични како на бугарските, грчките, па и некои други политичари и историчари!

Прво,  "ако бабата лаже, трапот не лаже". Потеклото им  води од Азија, а не од Илирите.  Бидејќи таму на Кавказ има податоци од тој народ, што докажува и картата, која е историски податок за нивното постоење до 387 година од новата ера. Но тука на Балканот нивната официјална држава, како плод на Австријанците, датира од 1913 година, креирана за одбрана од Србскиот излез на Јадранот, каде биле нивните интереси.

Што значи, Албанците се кавказки народ, кој потекнува од кавказка Албанија. Прво биле освоени од Александар Македонски и Македонците после битката на Гавгамела 331 п.н.е. , а потоа нападнати, заробени и одведени од страна на Арапите како арапски војници во Италија, за време на арапските походи.  Дел од нив бил населен крај италијанскиот град Тоска (Тоскана), што се претпоставува дека денешното име на племето Тоски потекнува од тие времиња кога биле привремено населени во тие краеви на Италија. Од тука е присуството на латинските позајмици во албанскиот јазик, но и од подоцнежните албанско-влашки контакти и албанизацијата на епирските Власи. 

По истерувањето на Арапите од подрачјата на Италија, Ромејскиот воен лидер Мајкал Аталиотос во 1042 година ги пренел Албанците од Јужна Италија на Македонскиот Полуостров (Балканот) и ги населил во месноста Арбан (денешна северна Албанија), на тромеѓето меѓу Македонците, Србите и Црногорците, за да ги прекине и ослаби овие народи и нивните врски. Значи, како резултат на ова населување настанале Црногорците, Рашките - Србите, а коренот им бил Македонија.

За кавкаското потекло на Албанците сведочат и топонимите во кавкаскиот региот. Па така, во денешна Грузија, во земјата на некогашниот аварски каганат, постојат топоними исти како и имињата на албанските племиња. Постои село Бушати во Грузија, а воедно Бушати е име на албанско племе заселено околу Скадар. Во Грузија  постоат села со имиња како Гегути, Гегени и Геги.  Потоа мноштво албански зборови се исти или имаат ист корен како и кавкаските јазици од Чеченија, Дагестан, Грузија итн. Ако на сето ова  се додаде дека прв пат писмени документи на албански јазик се јавуваат дури во 15 и 16 век, тогаш несомнена е нивната средновековна колонизација на Македонскиот Полуостров.

Со  високиот демографски раст и сиромаштијата се зголемувала, па и походите врз соседите биле зачестени. Разни албански банди и денес се присатни во подрачјата на Охридското и преспанското Езеро. Па затоа, ако одиме малку подлабоко во историјата на Албанците во Македонија, ќе ја видиме вистината за нивното "автохтонство"  и "државнотворство" на македонската држава. Особено за време на Втората светска војна  и нивното сојузништво со Германците и Италијаните во "ослободувањето" на Македонија од многу македонски животи и кражби на нивните имоти.

Ми се чини дека македонското гостопримство и премногу се злоупотребува, особено од денешните агресивни, арогантни и, можам да речам не благодарни за својот напредок во секој поглед,  албански политичари во Македонија. Нивното однесување спрема земјата која им пружила и премногу а за возврат добивала само удари в плеќи и непризнавање на македонските институции, зборува за нивните вредности и цивилизациски дострели. Вооружените напади врз македонскиот народ и македонската држава е тој очигледен доказ за албанската нелојалност спрема државата која им дала образование, можност за докажување на својата цивилизација и културно однесување во еддно мултиетничко, мултикултурно  и извонредно толерантно општество.

Нивното нелојално и непријателско однесување спрема националните интереси на Македонците, но и на сите други национални малцинства во Република Македонија, зборува самото за себе и со кого Македонија има работа. Нивната застапеност во највисоките органи на власта не им е доста да ги докажат нивните стручни и етнички вредности, како дел од македонското општество, па тежат дури и кон делење на Република Македонија со соседите и разнебитување на македонскиот народ.  Тоа се гледа  особено во поглед на проблемот кој Грција го има со името на македонската држава и идентитетот на македонскиот народ. Желбите по секоја цена да влезат во Европската Унија и НАТО им е на прво место, а националните интереси на Македонците не се, во нивната агенда, никава вредност за  почит. 

Ќе ви го пренесам мудрото и "пријателско" размислување на Арбен Таравари од Алијансата на Албанците, за желбите на Албанците во Македонија, па самите донесете зклучок за каков соживот се зборува во Македонија и  која цена Македонците би требало да ја платат, за нивната соработка и лојалност.

 

Таравари дециден, прифаќање нови амандмани или апстиненција

************

Алијансата на Албанците нема да ја условува подршката за уставните амандмани за Договорот со Грција, туку ќе се обидат да ги убедат пратениците да ги подржат и нивните амандмани за албанските прашања.

 

За претставникот  на македонското гласило МАГАЗИН, Арбен Таравари од Алијансата на Албанците посочи дека се служи со речникот на премиерот Заев, кој во петокот на 19 октомври, на нападите за уцени, закани и поткуп на пратенички гласови, одговори дека тоа се нарекувал оптимизам за 2/3 мнозинство за подршка на уставните измени.

- Имаме убава прилика да затвориме одредени прашања и да продолжиме со европската агенда. Ние би интервенирале со нашите амандмани што би се однесувале на две работи. Првата е во Преамбулата, како што беше во Охридскиот рамковен договор, ништо повеќе и за употребата на албанскиот јазик да не биде поинаква од македонскиот јазик, кој сега е 20 %, туку да стои МАКЕДОНСКИ И АЛБАНСКИ ЈАЗИК.

Повторно во духот на Охридскиот договор и Декларацијата (Тиранската платформа) потпишана пред една година од политичките партии - рече Таравари.

Генералниот секретар на Алијансата за Албанците додаде, дека Алијансата никогаш не условувала, но потенцираше дека ова е моментот кога мисли дека нивните пратеници можат да ги убедат своите колеги во Парламентот, да се направат одредени промени.

ОПААА!

СЕГА МУ Е МАЈКАТА БРАЌА! КОЈ ЧЕКА И ДОЧЕКА! ЗАЕВ ЌЕ КЛЕКНИ ИЛИ ЌЕ ОДЛЕТНИ! НО ТОА ЗАВИСИ И ОД МАКЕДОНСКИОТ НАРОД, НА КОЈ МУ Е ДОСТА ОД ВЛАДАВИНАТА НА ОВОЈ ИЗРОД!

 

 

Населувањето на Албанците во Македонија

************************************

Многу често од албански историчари и политичари слушаме дека Албанците биле автохтон народ во Македонија, но, тоа воопшто не е точно. Сите историски извори го тврдат сосема спротивното, односно дека Албанците се најдоцните дојденци во Македонија, дури Турците сe дојдени порано отколку првиот дојденец Албанец во Македонија. 

Историските сведоштва говорат дека првите Албанци во Македонија почнале да се доселуваат, поинтензивно, дури после средината на 18 век. И секој човек кој логично размислува и има малку познавања од македонската топонимија и археологија, ќе знае дека сите населени места каде денеска живеат Албанци некогаш биле чисти македонски места, со македонски топоними, со македонски цркви и гробишта, без никакви пишани историски извори или археолошки наоди од Албанци се' до половината на 18 или 19 век. Каде има албански џамии или цркви, албански гробишта од 17 век во тетовско, гостиварско, дебарско, струшко, скопско, кумановско?! Никаде!

Според отоманскиот попис на населението од 1430-1431 година, во Македонија немало воопшто Албанци. Веќе од средината на 15 век, со исламизацијата на Албанците, тие во мал број почнале да доаѓаат во Македонија како турски војници и наемници, но сепак во многу минорен број. Во отоманскиот попис од 1452-1453 година се забележани само 32 албански семејства на територијата на цела Македонија и тоа 31 семејство во вилаетот Калканделен (Полог) и 1 католичко семејство во Скопје. Овие Албанци веќе во најголем дел биле исламизирани и отоманските власти ги обележувале како АРНАУТИ или АРБАНАСИ, како би се разликувале од староседелците. Имено, во пописните тефтери, отоманците на личните имиња на Албанците додавале "Арбанас" или "Арнаут", за да ги разликуваат од староседелското население, за кои немало никакви придавки за народност.

Отоманскиот попис од 1467-1468 година забележува само 84 албански домаќинства на територијата на цела Македонија и тоа во следните вилаети:

Попис 1467-1468 г.

Вилает Калканделен (Полог) 20 домаќинства,

Вилает Ускуп (Скопје) 2 домаќинства,

Вилает Пирлепе (Прилеп) 10 домаќинства,

Вилает Ќипрјули (Велес) 3 домаќинства,

Нахија Крчово (Кичево) 7 домаќинства,

Нахија Мариово 1 домаќинство,

Нахија Манастир (Битола) 41 домаќинство, ВКУПНО : 84 семејства

******************

За разумни луѓе и доволно образовани  да ја разберат својата историска стварност и вредноста на нивниот придонес кон светската цивилизација, сето горе речено би било сосема доволно. Материјалите кои се изнесени во мојов текст се секогаш подложни на преиспитување, па следователно и однесувањето на Албанците во Република Македонија, во општеството чии благодети ги уживаат. Во спротивно, за некој соживотот со непријатели на Македонците и Македонија под исти кров,  е апсурден секој разговор.

 Сотир

 

Тања

 

 

Проф. д-р Тања Каракамишева

ДА СЕ СОТРЕ ПЛЕМЕТО, ДА СЕ ИСУШИ КАУЗАТА, ДА СЕ ПЕПЛОСА МАКЕДОНИЈА

ПРАВНА ИНКВИЗИЦИЈА

**********

 

Велат злобата и омразата се силни негативни чувства што го парализираат и обземаат духот и умот на човекот. Колку повеќе се хранат, толку повеќе се шират и метастазираат како најлош вид на рак. Омразата и злобата во очите и во постапувањето на сегашнава власт кон опозицијата извира од сите страни.

Без разлика дали работите имаат правна или друга природа, потребата да се сотре и жив да се спали политичкиот противник е мотивот на секоја нивна нарачана и преземена акција. Таа нивна политичка канибалска потреба руши се пред себе, го ништи принципот на еднаквост на сите и на секого пред Уставот и пред законите, ја поганува и валка неповредливоста на фундаменталните човекови права и слободи, ја руши по сите основи и ја разградува по сите шавови уставноста и законитоста и на голема врата внесува тотално безредие, анархија, политички реваншизам и крвави пресметки, изживување врз човечки животи и судбини на цели семејства.

Македонија, благодарение на сегашнава инквизиторска власт е вратена во состојбата што сме ја читале во делата на Томас Хобс, Џон Лок, Жан Жак Русо.

Вратена е во времето на каубојците и индијанците каде поглаварот давал наредби кој треба да биде егзекутиран, а извршителите чекале на готовс, подготвени за егзекуција од најсуров вид без разлика дали имало или немало причина за тоа. Македонија не е демократска земја.

Ова што го живее Македонија не може да се опише ниту како режим, бидејќи и режимот има каков таков систем на правила. Одозгора насадената власт во Македонија ниту почитува, ниту се раководи од некакви правни правила. Единствените правила по кои се мотивира и постапува се злобата, омразата, осветата и политичкиот реваншизам, од најсуров вид.

Да се сотре племето, да се исуши каузата, да се пеплоса Македонштината, да се искорени патриотизмот, да се испогани националното, да се сардиса Македонија. Тоа се правилата на игра на оваа власт. И согласно тие и такви правила за терористи се прогласуваат луѓе, што имаат патриотски чувства, луѓе што поседуваат висок морал, чест, интегритет, достоинство, родољубивост, традиционални вредности, патриотизам, затоа што тие вредности и принципи се мисловни именки, за овие што се на власт.

За терористи се прогласуваат лица што немаат ниту една сива, а камоли црна дамка во својот  професионален и приватен живот. Луѓе што си ја сакаат својата Татковина, луѓе што чесно и со гордо крената глава ги претставувале нејзините интереси и ја ширеле Македонската култура како нешто најсвето, најдрагоцено, најљубено. За терористи овој наш проклет правосуден систем ги прогласи луѓето што повеќе од 70 дена на мирен и достоиствен начин ја ширеја љубовта за Татковината низ улиците ширум Македонија. Тоа им е единствениот "грев" што може да им се припише на организаторите на граѓанската иницијатива "За заедничка Македонија", "грев" што ги сплоти Македонците во едно срце кое секоја вечер точно во 19 часот, во еден такт, биеше пред Македонското Собрание.

"Терористи" што повеќе од 70 дена ширеја мир, почит, достоинство, национална гордост. "Терористи" што сплотија и старо и младо, и партиски определени и партиски неопределени граѓани, "терористи" што националното го ставија на пиедестал, почитувањето на државата и нејзините институции, пред се' "терористи" што успеаја да ги повратат сите луѓе без разлика на нивната етничка, верска и друга припадност и да ги заштитат нивните интереси, "терористи" што секојдневно пееја во еден глас за доброто на сите во Македонија. "Терористи" што успеаја за нешто повеќе од два месеца да сплотат над 150.000 граѓани низ македонските улици.

Тоа беше и остана нивниот најголем "грев" кој мораше да биде најстрого казнет за да не се повтори уште еднаш, казна која треба да ја видат сите оние што размислуваат да ја продолжат благородната идеја. Пораката што вчера ја испрати "нашиот" правосуден систем е очајна и антимакедонска. Пораката има за цел да одзвонува во ушите на секого од нас дека вака ќе помине секој што се чувствува патриотски и што и' мисли добро на државата. Како во ремето на инквизицијата кога се беселе и колеле луѓе на плоштад за да видат сите. За да се втера страв во коски меѓу граѓаните.

Во 21 век сведоци сме на една морбидна и тажна Македонска правнаинквизиција на своите чеда по наредба на некои други "свои чеда", а по нарачка на туѓи моќни сеирџии.

 Тања

http://www.mn.mk/aktuelno

 

 ЗАЕВ СО ПРОМЕНА НА ИМЕТО ЌЕ СМЕНИ ДРЖАВА, НАЦИЈА, ЈАЗИК И ИСТОРИЈА ВЕЛИ УСТАВОТ

 

Уставните измени преку амандмани се последниот параван зад кој се крие немилосрдниот план на Заев, Османи и Димитров за целосно бришење на Македонската држава од историјата на човештвото, како и формирање на нова во која нема да постој Македонска нација.

Имено, т.н. козметички промени на Уставот на Република Македонија согласно Преспанскиот договор, најмалку се тоа.

Првенствено станува збор за промена на Преамбулата, што е вовед во највисокиот правен акт на државноста но и измена на над 55 члена на Уставот со над 350 интервенции.

Дека Заев води политика за целосно имплементирање на Преспанскиот договор, со кој целосно ќе се негира постоењето на Македонската држава но и Македонската нација и јазик и писмо, започна со обраќањето на армијата на САД, која не нарекува Северна Македонија во која војска служат Северномакедонци.

Македонија со само четири амандмани на Заев, по непожелно одобрување на новиот Устав ќе биде нова, најмлада држава во светот. Република северна Македонија ќе биде творба на државно уредување во кое нема да живее Македонската нација и нема да се говори и користи Македонскиот јазик и Македонското писмо. И тоа е јасно уредено во Преспанскиот договор, со кој Грција (со договорот со Бугарија тој процес е веќе започнат) ќе ни ја уредува историјата до степен на модерен егзодус.

Дека Заев лаже за идентитетот како и јазикот, говори фактот што согласно Преспанскиот договор, на секоја именка или придавка Македонија ќе мора да се додаде зборот Северна. Со Уставот ние уредуваме многу нешта, па така:

 

Член 19

Се гарантира слободата на вероисповеста. Се гарантира слободно и јавно, поединечно или во заедница со други, изразување на верата. Македонската православна црква, другите верски заедници и религиозни групи се одвоени од  државата и се еднакви пред законот. Македонската православна црква, другите верски заедници и религиозни групи се слободни во основањето на верски училишта и на социјални и добротворни установи во постапка предвидена со закон.

Со оваа измена, без разлика на интерните канонски одлуки на МПЦ-ОА, таа ќе мора да биде преименувана во Сверномакедонска православна црква, што и се наговести со барањето на Цариградската патријаршија да се нарекува само Охридска архиепископија.

МПЦ-ОА иако донесе канонска одлука за непромена на името, сепак како е дел од член од Уставот на Република Македонија, ќе се соочи со Преспанскиот договор, па како и бројни државни институции, ќе мора да ја додаде придавката Северна пред Македонска, што беше јасно покажано од страна на Цариград кој побара МПЦ-ОА да се нарекува само Охридска Архиепископија.

 

Член 28

Одбраната на Република Македонија е право и должност на секој граѓанин. Остварувањето на ова право и должност на граѓаните се уредува со закон.

Овој момент на изненадување го видовме во неколку гафови на армијата на САД во Европа која не само што знае дека АРМ ќе се преименува во Армија на Република Северна Македонија, туку и нејзиниот состав ќе се именува како северномакедонски војници или вооружени сили.

 

Член 36

Републиката им гарантира посебни социјални права на борците од Антифашистичката војна и од сите националноослободителни војни на Македонија, на воените инвалиди, на прогонуваните и затвараните за идеите на самобитноста на македонскиот народ и неговата државност, како и на членовите на нивните семејства кои немаат можности за материјална и социјална егзистенција. Посебните права се уредуваат со закон.

Со интервенција во АСНОМ кој ја уредува борбата на Македонскиот народ, по автоматизам се интервенира во чл.36 од Уставот. Овие лица и нивните привилегии ќе бидат целосно избришани, како нема да има континуитет во борбата и формирањето на Мкадонската држава по Втората светска војна, со државата Северна Македонија.

 

Член 60

Народната банка на Република Македонија е емисиона банка. Народната банка е самостојна и одговорна за стабилноста на валутата, за монетарната политика и за општата ликвидност на плаќањата во Републиката и кон странство. Организацијата и работата на Народната банка се уредуваа со закон.

Со овој член е јасно дека и монетарната политика ќе добие двојна тежина. Штом се интервенира во името на Банката која ја уредува националната валута тоа ќе значи и промена на монетите и банкнотите во оптек, при што ќе се изврши и интервенција согласно нелегитимниот закон за употреба на јазиците па ќе имаме двојазични албанско-македонски пари на Северна Македонија.

Впрочем Уставот на новата држава ќе значи и формирање на нов имагинарен народ т.е. нација без корен и семка. Уставниот суд ќе е уставен суд на Република Северна Македонија, а тој по службени овластувања ќе компарира со  новиот Устав со што ќе се влезе во правна замка, од која нема да има излез.

Зошто владата но и академската јавност, како Северномакедонската Академија на науките и уметностите молчи пред овие правни факти, е прашање на кое нема одговор?

 

28 октомври 2018 година

https://www.magazin.mk

 

 

 

Славе

Славе Николовски-Катин

АЛЕКСАНДАР МАКЕДОНСКИ

БИТКАТА КАЈ ТИР И ПОНУДАТА НА ДАРИЈ НА СВОЈАТА ЌЕРКА И 10.000 ТАЛАНТИ

**********************

 

Надежите за лесна опсада на Тир не се остварија, бидејќи Тирјанците продолжија да се бранат многу храбро. Но, одењето на тирјанската флота кон север и судирот со Киприотите заврши со нејзино целосно уништување. Со завршувањето на бедемот се покажа дека инженерците не го постигнаа саканиот ефект на силниот источен sид. Меѓутоа, бродовите кои беа вооружени со опсадна техника по неколку напади најпосле успеаја да го пробијат јужниот sид, со што го направија градот отворен за напад.

Во истовреме флотите напредуваа во пристаништата. На кратката и крвава борба, градот беше во рацете на Александар Македонски. Им беше дозволено да останат само на оние што заедно со кралот Аземилк и картагенските амбасадори се засолнија во храмот Мелкарт. Околу 8.000 Тирјанци загинаа, а околу 30.000 беа продадени како робови според обичаите во античкото грчко војување. Градот беше зачуван и повторно населен и ставен под античка македонска команда за да стане главна тврдина на македонската моќ  на морскиот брег.

Александар Македонски сега можеше да му принесе жртва на Херакле. Таа церемонија беше проследена со свечена парада на војската под цела опрема како во Ефес. Но, во оваа пригода и персоналот на флотата се придружи кон парадата, а гимнастички натпревари и трка со факели беа одржани во заградениот простор на храмот. Техниката што направи пробив му беше посветена на Господ и на храмот.

Тир падна во авуст 332 година. Населението, кое го зачува ветувањето да не се предава заслужува восхитување и симпатија. Но и победникот исто така заслужуваше восхитување. Александар Македонски беше седум месеци пред градот. Не го напушти градот се додека не зеде се' што сметаше дека е навистина вредно.

Додека Александар Македонски вршеше опсада на Тир, второто и последно писмо му пристигна од Дариј во кое, покрај големиот откуп за своето семејство (10.000 таланти), ја нудеше раката на својата ќерка, предлагаше договор за пријателство и сојуз, како и предавање на империјата западно од Еуфрат.

Александар III Македонски

Тоа беше фатален момент за древниот свет. Ако Александар Македонски се задоволеше со оваа Империја до Еуфрат, целата наредна разврска на древната цивилизација ќе беше поинаква. Подоцнешните ефекти од неговата одлука, навистина, се раширија низ средниот век, па се' до наше време и на Исток и на Запад. Тоа беше фатален момент за древниот свет.

Само по себе беше јасно дека Александар Македонски, кој уште кај Ис ја доби целата азискоатичка империја, нема да го одбие проширувањето на империјата.Изворите пренесуваат дека во советот на кралските следбеници, до кои Александар доставил писмо, Пармениот рекол дека ако е тој на местото на Александар би бил задоволен со тоа што го постигнал и би ја завршил војната, на што Александар Македонски одговорил: "И јас така ќе постапев ако бев Парменион".

Има многу длабоко значение во кажанова анегдота. Се поставени две различни генерации: едната олицетворена во стариот генерал, а другата во младиот крал. Притоа би можело генералот да се идентификува со својот господар Филип Македонски, бидејќи во тоа лежи контрастот меѓу политиката на Филип Македонски и Александар Македонски.

Со сигурност може да се тврди дека ако некогаш Филип Македонски беше напредувал толку многу, сигурно би ја прифатил понудата за границата до Еуфрат. Филип Македонски за секогаш остана Македонец, а тоа ќе го стореше и доколку приклучеше делови од Персиската кон својата Македонска империја.

Александар Македонски, кој веќе се чувствуваше како "крал на Азија", беше во тек на развојот кој веќе ги надминуваше античките македонски интереси. За античкиот македонски човек ограничената политика на Филип Македонски без сомнение, би била подобра.

Никој не би можел да претпостави дека со ограничувањето на државата до Еуфрат, античката грчка култура би се ширела на Блискиот Исток на поинтензивен и перманент начин. Меѓутоа, без тоа не ќе имаше толку светска широка култура, чии траги можат да се најдат до Индија, па дури и до Кина.

Исто така, дали една јака персиска сила зад Еуфрат не би била постојана опасност за елинизираните на Блискиот Исток? Тешко е да се каже што можеше да се случи наспроти она што всушност се случи. Како и да е, овде може појасно да се согледа колкав беше решавачкиот ефект на желбата на Александар Македонски во сегашната историја на светот.

Кога Александар Македонски настапи од Тир кон југ,  наиде на отпор само на едно место, од стариот филистински Фад во Газа, последниот голем крајбрежен град пред египетската граница, цврста тврдина на едно возвишение, што беше храбро и умно бранета од евнухот Бат со помош на набатаенските наемници.

Се' додека тешката опсадна техника не беше донесена од Тир и сместена на еден од вештачките бедеми и се' додека не беа поткопани sидовите, Александар Македонски цели два месеци не успеа да го заземе градот. Во текот на тој период Александар беше ранет во рамото. Бидејќи во градот немаше повеќе население, дел поради смрт а дел поради ропство, Александар Македонски донесе ново население од соседството и го преобрази градот во  македонска тврдина.

Од Газа, настапи долж брегот и за седум дена втаса до Пелузи, гранична тврдина на Египет, каде се сретна со својата флота. Неопходен дел од  Александровиот стратешки план беше да го покори Египет, пред да навлезе во внатрешноста на Азија. Иако главната опасност, што му се закануваше од персиската флота сега беше отстранета, кралот Агис од Спарта беше се' уште активен во поттикнувањето на војна против Александар Македонски.

Неокупираниот персиски Египет во неговата заднина би бил собирно место или засолниште за голем број немирни и непријателски елементи. Така пред да дојде Александар, Аминта, синот на Антиок, кој избега од бојното поле кај Ис со оние 8.000 антички грчки наемници, направи напор, иако без успех да се утврди овде.

Египет падна во рацете на Александар Македонски без борба. Намесникот Мазацес му ја предаде тврдината Мемфис со гарнизонот и богатството (800 таланти) а египетскиот народ го поздрави со радост како свој ослободител од персискиот јарем. Повеќе од шеесет години, со разумност користејќи ги предностите на народот во Персиската империја, а со помош на голем број античка грчка наемничка војска и истакнати антички команданти како што беа Чабриј, Агесил и други, Еѓипчаните успееја да ја одржат слободата со своите национални фараони, наспроти персиската власт која започна со Камбис.

Десет години пред тоа Окус повторно го окупира Египет, го истера последниот местен крал Нектанебо Втори и му зададе смртоносен удар на египетскиот народ. Особено тоа се почувствува во нивниот религиозен живот, со воведувањето на новиот персиски закон со кој се дозволи пљачкање на египетските храмови. Оттука доаѓаше омразата спрема персиската власт, а со задоволство и надеж беше примен Александар Македонски. Ни народот не беше разочаран од него. Александар Македонски беше како вистински Елин со својата голема толерантност спрема боговите на туѓите народи со кои се среќаваше.

Многу порано античките Грци започнаа да ги идентификуваат туѓите божества со античките богови. Во древен Египет, особено главните богови на Еѓипќаните, се идентификуваа со античките богови и тоа: Амон со Зевс, Осиро со Дионис, Ис со Димитар, Хор со Аполон итн.

За Александар Македонски беше сосема природно да го покаже длабокото почитување спрема египетските богови, Тоа стана негова обврска и должност. Така, веројатно веднаш по влегувањето во Мемфис, беше признат од египетското свештенство како крал на Египет, а со тоа стекна право да принесе кралска жртва што имаше голема улога во државата.

Овој исклучиво важен настан не е спомнат во историските извори. Но, кажувањата за Алекандар Македонски потврдуваат дека во Мемфис тој беше поставен на престолот во храмот на Птах облечен како крал на Египет. Бидејќи овој извор е сомнителен, мислата на авторот би можела да биде прифатена барем како историска, зашто прифаќањето на кралската функција морало да има основа во некои официјални закони.

Продолжува

 

Александар и Естер, ќерката на Дариј

Битката кај Тир

Жаклина, поетеса

 

ОД МАКЕДОНСКОТО КНИЖЕВНО ТВОРЕШТВО

МАКЕДОНСКА ЛИРИКА

**********************

 

 

 

 

 

 

НЕ КАКО ШТО Е РЕЧЕНО

  • Зорле зурлите трештат,
    чука тапанот чудно,
    во градите срце непослушно бие,
    задоцнет татнеж
    потиснат вгради треба да спие.

    Чуму се овие трепери нежни,
    чуму е оваа насмевка сега,
    чуму се овие зборови итри,
    чуму е ова жарче во пепел?

    Та нели сме веќе стари,
    та нели се со катанец затворени тие дамари?

  • Та нели среќата зела збогум,
    та нели е се' пишано веќе,
    та нели со сигурност надолу чекориме,
    та нели е радоста само да животвориме?

    Свирете свирки право македонско,
    свирете просто, исконско!
    Да имам сила да го играм вековното,
    како и сите нашинки,
    како баба ми,
    како вистинска Македонка,
    без отстапка
    ************
    Автор, Жаклина Михајлова

ВИДЕОТЕКА

**************

Kind regards : 02 ноември 2018 година

Sotir Grozdanovski broj 176