Розита Христовска

САМО ПИШАНОТО ОСТАНУВА

Пишува: Сотир Гроздановски

Денес на секого му е познато, дека без пишаниот збор, ништо не би се знаело за минатото. За мнинатото, чии составен дел, наскоро, ќе бидеме  и ние, со сите наши дела и не дела. Дури и оние, кои  ја валкаат и разнебитуваат својата сопствена земја која ги храни, негува и еден ден ќе ги прими во своите недра, кога ќе престанат да дишат. 

Пишаниот збор сме ние, издробени во  цртички и тркалца, втиснати на хартија или други современ материјал изваден од утробата на земјава која катаден ја газиме, оплеменуваме, загадуваме или ја уништуваме, секој на свој чесен или поган начин. 

Пишаниот збор е дел од нашата судбина, за да се разликуваме од другиот животински свет, кои меѓусебно комуницира со други средства и на други начин, различен од нашиов, како начин на "цивилизирани и умни" творби на Бога или Природата.

Пишаниот збор е и зборот кои од време на време го добиваме преку нашите технолошки направи за да се информираме, но и да реагираме на неговата содржина и на пораките кои ни ги соопштува за се' што се случува или се случувало во времињата, од минатото.

И ние имаме пишан збор. Наш сопствен збор со кои се разликуваме од другите и е дел од нашиот национален идентитет, со кои не препознава светот, во кои живееме. Со него ги забележуваме сите настани меѓу нас и околу нас и така ствараме културна и историска денешнина и утрешнина. Ја ствараме својата сопствена Историја.

Дарба за пишување нема секој, како и дарба за многу други работи, своиствени на некои, ама  да се критикува,  дарба има секој.  

Критиката е коректив за оној кој пишува и своите внатрешни мисли и чувства јавно ги изложува пред своите потенцијални читатели. Обожаватели или не, но сепак почитувачи, кога веќе го прочитале неговиот текст и створиле свое мислење. 

Читаите што пишуваме и критикувајте не, за да постанеме поарни. Споделете ги нашите текстови со своите пријатели, за да се шири нашиот збор : Македонскиот Збор.

Но сепак претпазливо, да не го загадуваме просторот кои ни е даден на доверба и без наплата, освен овој, пред вас.

 

Ваш Сотир Гроздановски 

05 август 2016

 

 

 

Розита Христовска

ВЕЧЕРНА МОЛИТВА

Кога си делел дарови Боже
не си ме заборавил и мене.
Си ме научил да се радувам
на секое ново изгрејсонце
и со насмевка да го испраќам
секој ден на заминување.

А за се' она во средината
меѓу сонцето и месечината,
Си ми дал Боже сила безмерна
да останам на ноsе исправена
и кога Си ми го товарел грбот
со бреме тешко колку планина.

И вечерва во мојава молитва
со шепот Ти велам благодарам
за сите Твои милостиви дарови,
со уште една молба до Тебе,
нека ми потрае Боже радоста
и мојава среќичка задоцнета.

Розита Христовска
26.07.2016

Kind regards : 05 август 2016

Sotir Grozdanovski. бр.21